"A UNED é a Universidade da xente seria e responsable, con ganas de aprender"

Gloria Fernández Brage, alumna de Grao en Pedagoxía. Compromiso e traballo.

Son Secretaria bilingüe de dirección pola Escola Superior de Secretariado Mary Ward College de Madrid, promoción 1986. Unha vez finalizados estes estudos; dous anos e sen prácticas profesionais, lanzábanche á arena laboral tal cual saías dos estudos e así comecei a tarefa de buscar traballo.

Hei de confesar que por aquel entón, os estudos universitarios non formaban parte do meu plan de vida; o meu obxectivo era encontrar un traballo, aprender a aplicar todo o aprendido no Mary, gañar diñeiro e casar. Xa se sabe que quen a persegue a consegue: tras unha primeira experiencia laboral como axente de seguros, onde tiven a oportunidade de asomarme ao que co tempo sería un dos meus ámbitos laborais preferidos e onde tiven a sorte de ter unhas estupendas compañeiras e xefes (eramos todas mulleres!), estreeime como secretaria de dirección, nada máis e nada menos que como secretaria do xefe de redacción da Revista de Occidente da Fundación José Ortega e Gasset. Todo un luxo e todo un máster en secretariado.

Abandonei este o meu primeiro traballo como secretaria para realizar un curso de estudos no estranxeiro, en Dublín, Irlanda, necesitaba mellorar o meu inglés, sempre me manexei ben pero é sabido o necesario de pasar unha tempada de inmersión lingüística no país correspondente para que o idioma calle definitivamente.

Tras ese ano dublinés, regresei a España e comecei a buscar traballo, de novo, como secretaria.

Tanto antes de irme a Irlanda coma unha vez de volta en España, continuei formándome, sobre todo en materia informática, a cal era descoñecida para o meu. Son, como todos os profesionais da miña xeración unha inmigrante dixital, é dicir, tiven que aprender esta materia dende cero.

Desenvolvín a miña actividade profesional na área administrativa e comercial durante un par de anos e por unha desas casualidades da vida ou do destino, encontreime de pronto inmensa no campo dos recursos humanos, isto é: a selección de persoal. Foron uns anos profesionais intensos, onde a formación académica non tivo lugar, ben por falta de tempo ou por despreocupación.

Cando tes un traballo, obtés un beneficio económico, gozas co que fas e ademais aprendes, as inquietudes intelectuais vense satisfeitas co hábito da lectura. Esta era a miña situación entón: gozaba co meu traballo, aprendía cousas novas cada día -tiven a fortuna de traballar para xefes e con compañeiros enriquecedores e que me ensinaron e axudei- e aínda que xa comezaba a notar un formigueo de apetencia universitaria, as miñas expectativas estudantís eran practicamente inexistentes.

O bo que teñen as crises, calquera que sexa a súa causa, é que te obrigan a reinventarte.

Chegou un momento no xa tiña unha experiencia importante no campo da selección de persoal, preparara e coordinado a persoas seleccionadas para a súa incorporación ao mundo laboral, dirixira equipos de traballo, coordinara diferentes departamentos da empresa, era unha experta organizadora de persoas e empresas pero non era máis que unha secretaria!. Foi entón cando dende a miña situación de desempregada, solicito un curso á Xunta de Galicia polo que obtiven un certificado cuasi oficial, era sobre Xestión de recursos humanos, pero en lugar de concederme ese, derívanme a un chamado Formador ocupacional. A partir de aí ese formigueo de apetencia universitaria comezou a entrar en erupción.

Hai tres anos que accedín aos estudos de Grao da UNED a través da acreditación de experiencia laboral ou profesional. O proceso de acceso durou máis ou menos dous meses. Son estudante universitaria do Grao de Pedagoxía e para a miña a UNED, que recoñeceu as miñas capacidades e me proporcionou a oportunidade de aprender máis e mellor, de enriquecerme persoal e profesionalmente, é a mellor universidade do mundo e iso que me fai traballar duro e romperme a cabeza coa avaliación continua, porque son das que intenta levar a cabo todas as actividades, aínda que non sexan obrigatorias e a pesar de suspender, porque na UNED senón estudas suspendes, porque non é doado, a pesar de ter ao teu alcance unha Aula Virtual extraordinaria cunhas ferramentas estupendas.

Nos foros hai compañeiros e compañeiras dunha xenerosidade abafadora e os titores destes foros para aqueles que non podemos asistir ás titorías presenciais resultan imprescindibles no teu desenvolvemento académico.

Ás veces oio dicir que a UNED "é doada", que aprobas sen apenas estudar", "que é a Universidade da última oportunidade": evidentemente estas persoas non coñecen a UNED nin estudaron nunca nas súas aulas.

A UNED é a Universidade da xente seria e responsable, con ganas de aprender. É a Universidade onde o estudante se programa o seu tempo de estudo, onde aprendes a aprender, aprendes a organizar as túas tarefas, a xestionar o teu tempo, aprendes a concentrarte, aprendes a ler con detemento todas as indicacións que che proporcionan os membros do equipo docente, aprendes a ler o primeiro día que che conectas á Aula virtual a "Guía da materia" correspondente, primeiro paso este esencial para comezar con bo piei.

A nivel persoal, estou plenamente satisfeita na miña Universidade, non a cambio por outra. Satisfixo as miñas expectativas intelectuais e séntome (a pesar da redundancia e o tópico), totalmente realizada. Como profesional dos recursos humanos e en concreto como formador ocupacional e de empresa, a satisfacción é tamén plena

Actualmente son Formador ocupacional pola Xunta de Galicia, cunhas cantas miles de horas de experiencia docente nas familias profesionais de Administración e xestión e Comercio e mercadotecnia, tamén continuo coa selección de persoal e coa orientación laboral.